Moccasins is een primitieve en oude techniek. Noord -Amerikaanse indianen gebruikten aanvankelijk naalden en draden om dierenhuiden (meestal buckskin) om hun voeten te wikkelen en ze in schoenen op de bovenkant te naaien. Tegelijkertijd werden dierenhuiden gebruikt om zachte zolen te maken voor bescherming bij het jagen op de voeten van het slachtoffer. Het eenvoudige gebruik van hand naaien kan zorgen voor de flexibiliteit van basis buitenwandelen.
Dit Ojibwa-type, tweedelige mocassin FT's als een schoen en is prachtig voor nog steeds jagen en wandelen, voor kampgebruik, voor kanovaren en zeilen om te dragen als een huisslipper ..3 YD.K-In. Lacing en 1 paar 3/16 in. Thongs veertig. Elke dealer in leer kan regelmatig mocassin -voorraad en veters leveren.
Leg de teen en het onderste patroon op de kaartbord gesneden om te vormen en slaat de gaten uit. Draai de sjablonen om om goed en links voor elk stuk te verkrijgen. Knip het leer met een scherp mes, druk hard genoeg om de eerste keer helder te snijden. Punch de kantengaten met een lederen punch, of als u strakke naden wilt, gebruik een tien penny nagel.
Deze gaten moeten worden geopend met een ijspick wanneer je rijgt, maar terwijl de mocassin droogt, krimpt het leer stevig om de veters en maakt de schoen waterdicht. Merk op dat de kanten gaten in de bodem van de mocassin bijna twee keer zo ver uit elkaar staan als de gaten in de teen. Je moet pucker of *vol "het onderste stuk tussen elke steek door aan het kant te trekken totdat elk paar gaten tegenover en zelfs worden getekend.
De gladde kant van het leer is de rechterkant en de buitenkant. Week de bodems in water tot het grondig verzacht is, maar geniet niet van de teenstukken. Teken de in. Kant halverwege en ga aan de ene kant van de mocassin met één uiteinde.
Trek elke steek erg strak, maar de randen van het leer samen. Laat ze niet schieten; De naad moet dik zijn. Houd het kanten vet en ongesteld. Trek heel hard totdat elk paar gaten tegengesteld zijn. Koer door het laatste paar gaten tweemaal en duw het uiteinde van kant onder de laatste twee hechtingen.
Tot de 18e eeuw, na de vlag van de industriële revolutie, verhuisden mocassin -schoenen van de primitieve stammen van Noord -Amerikaanse Indianen naar de moderne samenleving. De naaimachine van de pers van de pers die door Mark Brownler is uitgevonden, heeft de oude hand naaimethode vervangen, die de productie -efficiëntie van mocassin schoenen herhaaldelijk heeft verbeterd. In combinatie met de steeds meer volwassen schoenen die technologie maken, zijn mocassin -schoenen een soort lichte en gratis schoenen geworden voor stadswandeling.
Als een speler die voorstander is van primitiviteit, is de machinebestrijding die efficiëntie op de eerste plaats zet, zeker vordert, maar Waner is vastbesloten om de meest primitieve hand-zwakke methode toe te nemen, meer denken toe te voegen in lijn met modern wandelen, en herstel een paar van de meest primitieve mocassins .
Zoals de ziel van een paar mocassins, hebben met de hand gestikte hechtingen natuurlijk unieke kenmerken. De geboorte van een paar mocassin -schoenen is te wijten aan drie stappen:
Handgemaakte schoenen
Het succes of falen van een paar schoenen ligt in deze stap. Bij het spijkeren van het gesneden lederen materiaal tot het laatst, moet de vakman het bovenwerk vormgeven met verschillende sterke punten volgens de verschillende omstandigheden van het lederen materiaal, en tegelijkertijd het hele paar schoenen af te stemmen. Handgemaakte schoenen zijn meer bevorderlijk voor de vorm van de schoenen en gemakkelijker te passen in de vorm van de voet.
Hand naaien binnendraad
De bovenste, mid-sole, Welt en Out Sole worden samen met één steek genaaid, die veel solider en duurzamer is dan lijm om de superieure loopkarakteristieken van elk paar mocassins te waarborgen. Tegelijkertijd kozen we de Vbram Rubber Out-Sole om het originele dierleer uit de zool te vervangen, die effectief de voetzolen kussen en beschermt en meer in lijn is met modern wandelen.
hand naaien buiten draad
Als het identiteitsbewijs van een paar mocassins, wordt het buitenoppervlak van de teen genaaid met dubbele naaldstiksels om strakke en zorgvuldige steken achter te laten, wat ook een bewijs is van de sterkte en stabiliteit van de mocassin -methode.
Het oude vakmanschap is de meeste test van de eigen ervaring van de vakman.
De afstand tussen de hechtingen, de selectie van draadmaterialen en het begrijpen van de naaimiete vereisen allemaal verschillende overwegingen en behandelingen.
